Cigarette

]]> Cigarette smoke]]>
Methods: This hospital-based service development project employed a two phase design. Phase 1 involved stakeholder-informed co-design of the service model. Phase 2 consisted of pilot implementation among psychiatric outpatients with stable mental health status. During the recruitment period, 22 patients were screened and 18 were enrolled (intention-to-treat sample). The intervention combined pharmacologic support—including nicotine gum (2 mg), cytisine (1.5 mg titration over 25 days when clinically appropriate), and Cyanthillium cinereum (formerly Vernonia cinerea) herbal tea—with behavioral counseling and multidisciplinary follow-up over 12 weeks. Primary outcomes included feasibility and acceptability; secondary outcomes assessed preliminary smoking-related and psychological indicators.

Results: Of the 18 enrolled participants, 15 completed the 12-week program. Recruitment (81.8%), retention (83.3%), and session adherence (88.9%) exceeded predefined feasibility thresholds. At Week 12, 7-day point prevalence abstinence was 44.4% (8/18, intention-to-treat), and daily cigarette consumption significantly decreased. Patient satisfaction scores were high (mean 4.47/5). No serious adverse events or psychiatric relapses were observed.

Conclusion: This pilot service demonstrates that a pharmacist-led holistic smoking cessation model can be feasibly integrated into psychiatric care in a provincial Thai hospital. Further controlled studies are warranted to evaluate long-term effectiveness and scalability.
]]> Tirapada Kiatsangorn, ]]> Nitikorn Phoosuwan, ]]> Sakarin Kaewhao, ]]> Somkid Somsiri ]]> Ekasak Raksachat]]> https://doi.org/10.1007/s44192-026-00489-2]]> 2026-05-31]]> PDF]]> Eng]]> Artical]]> วารสารสุขภาพจิตแห่งประเทศไทย
]]> สุขภาพจิต -- วารสาร]]> สำนักวิชาการสุขภาพจิต กรมสุขภาพจิต]]> https://he01.tci-thaijo.org/index.php/jmht/issue/view/18733/6053]]> 2026]]> 2026]]> PDF]]> Thai]]> วารสารวิชาการ]]> การฆ่าตัวตาย -- การป้องกัน]]>
ผลการศึกษาพบว่า : แนวโน้มการตีพิมพ์ผลงานวิชาการในสาขานี้มีการเติบโตแบบก้าวกระโดด โดยสถิติสูงสุดในช่วงปี ค.ศ. 2024 ถึง 2025 ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าเป็นประเด็นแนวโน้มสำคัญในระดับโลก โดยโครงสร้างเครือข่ายความร่วมมือระหว่างประเทศ ถูกขับเคลื่อนโดยสองมหาอำนาจหลัก คือ สหรัฐอเมริกาและประเทศจีน ที่ทำหน้าที่เป็น ศูนย์กลางในการสร้างองค์ความรู้ โดยมี Jo Robinson จากประเทศออสเตรเลียเป็นนักวิจัยที่มีผลงานตีพิมพ์สูงสุด และ Matthew K. Nock จากสหรัฐอเมริกาเป็นผู้ที่มีผลการอ้างอิงสูงสุด นอกจากนี้ยังพบการก่อตัวของเครือข่ายวิจัยในกลุ่ม ประเทศกำลังพัฒนา รวมถึงประเทศไทย ที่เริ่มมีบทบาทเชื่อมโยงในระดับภูมิภาค งานวิจัยนี้ชี้ให้เห็นโอกาสสำคัญสำหรับ นักวิจัยไทยในการสร้างความร่วมมือและพัฒนานวัตกรรมเพื่อดูแลช่วยเหลือนักเรียนให้สอดคล้องกับทิศทางของโลก
]]> พิบูล หงษ์ทอง]]> ภพธร วุฒิหาร]]> https://so08.tci-thaijo.org/index.php/JMSSNRU/article/view/6188]]> 2026-04-01]]> PDF]]> Thai]]> บทความวิชาการ]]> วารสารสุขภาพจิตแห่งประเทศไทย]]> สุขภาพจิต -- วารสาร]]> สำนักวิชาการสุขภาพจิต กรมสุขภาพจิต]]> https://he01.tci-thaijo.org/index.php/jmht/issue/view/18653/5966]]> 2026]]> 2026]]> PDF]]> Thai]]> วารสารวิชการ]]> การพยาบาล]]> แรงจูงใจ]]> การให้คำปรึกษาเชิงจิตวิทยา]]> อารีย์ ชูศักดิ์]]> ภัทราบูลย์ นาคสู่สุข]]> เสาวลักษณ์ หมื่นสุนทร]]> กรมสุขภาพจิต]]> https://he02.tci-thaijo.org/index.php/trcnj/article/view/272690]]> 2025-08-26]]> PDF]]> ไทย]]> บทความ]]> ออทิซึมสเปกตรัม]]> ออทิซึมสเปกตรัมในเด็ก]]>
วิธีการ : การทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม ศึกษา 2 กลุ่ม วัดผลก่อนและหลังการทดลอง ในแผนกผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลยุวประสาทไวทโยปถัมภ์ กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ปกครองเด็กก่อนวัยเรียนที่ได้รับการวินิจฉัยโรคออทิซึมสเปกตรัมเป็นครั้งแรก กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมส่งเสริมพลังครอบครัวหลังได้รับการวินิจฉัยโรคออทิซึมสเปกตรัมในเด็ก ระยะเวลา 6 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 1 กิจกรรม กลุ่มควบคุมได้รับเฉพาะการพยาบาลตามปกติ เช่น การให้คำปรึกษารายบุคคล การให้ความรู้ และการฝึกทักษะการดูแล ประเมินพลังอำนาจก่อนและหลังการทดลอง ทดสอบความแตกต่างของคะแนนเฉลี่ยด้วยการทดสอบที

ผล : กลุ่มตัวอย่าง 32 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 16 คน อายุเฉลี่ย 31.5 ± 7.73 ปี ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงและเป็นแม่ของเด็ก เด็กส่วนใหญ่เป็นเพศชายและได้รับการวินิจฉัยครั้งแรกเมื่ออายุ 3 - 4 ปี ก่อนการทดลอง กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมมีคะแนนพลังอำนาจเฉลี่ยไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (65.38 ± 4.23 และ 66.00 ± 3.71 ตามลำดับ) หลังการทดลองกลุ่มทดลองมีคะแนนพลังอำนาจเฉลี่ยสูงกว่ากลุ่มควบคุม (87.31 ± 4.57 และ 70.56 ± 3.20 ตามลำดับ) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติและสูงกว่าคะแนนพลังอำนาจเฉลี่ยก่อนการทดลองของกลุ่มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ

สรุป : โปรแกรมส่งเสริมพลังครอบครัวหลังได้รับการวินิจฉัยโรคออทิซึมสเปกตรัมในเด็กช่วยเพิ่มพลังอำนาจของผู้ปกครองในการดูแลของเด็กออทิสติก ภายหลังทราบผลการวินิจฉัยเป็นครั้งแรก

]]> สุชาวลี พันธ์พงษ์]]> กรมสุขภาพจิต]]> https://he01.tci-thaijo.org/index.php/jmht/article/view/273019]]> 2025]]> PDF]]> ไทย]]> บทความ]]>
]]> วารสารสุขภาพจิตแห่งประเทศไทย]]> สำนักวิชาการสุขภาพจิต กรมสุขภาพจิต]]> https://he01.tci-thaijo.org/index.php/jmht/issue/view/18591/5892]]> 2025]]> 2025]]> PDF]]> Thai]]> วารสารวิชาการ]]>
]]> Communication for Promoting Healthy Behaviors and Well-Being among ]]> the Elderly in Thailand]]> Sakdapat, Naksit]]> Yuangngoen, Pawit]]> Ngamcharoen, Pannika ]]> https://www.ingentaconnect.com/contentone/png/ajhb/2025/00000049/00000003/art00004;jsessionid=3l9vhviakvdi5.x-ic-live-03]]> 2025-11]]> Eng]]> Artical]]>