ออทิซึมสเปกตรัม]]> ออทิซึมสเปกตรัมในเด็ก]]>
วิธีการ : การทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม ศึกษา 2 กลุ่ม วัดผลก่อนและหลังการทดลอง ในแผนกผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลยุวประสาทไวทโยปถัมภ์ กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ปกครองเด็กก่อนวัยเรียนที่ได้รับการวินิจฉัยโรคออทิซึมสเปกตรัมเป็นครั้งแรก กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมส่งเสริมพลังครอบครัวหลังได้รับการวินิจฉัยโรคออทิซึมสเปกตรัมในเด็ก ระยะเวลา 6 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 1 กิจกรรม กลุ่มควบคุมได้รับเฉพาะการพยาบาลตามปกติ เช่น การให้คำปรึกษารายบุคคล การให้ความรู้ และการฝึกทักษะการดูแล ประเมินพลังอำนาจก่อนและหลังการทดลอง ทดสอบความแตกต่างของคะแนนเฉลี่ยด้วยการทดสอบที

ผล : กลุ่มตัวอย่าง 32 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 16 คน อายุเฉลี่ย 31.5 ± 7.73 ปี ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงและเป็นแม่ของเด็ก เด็กส่วนใหญ่เป็นเพศชายและได้รับการวินิจฉัยครั้งแรกเมื่ออายุ 3 - 4 ปี ก่อนการทดลอง กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมมีคะแนนพลังอำนาจเฉลี่ยไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (65.38 ± 4.23 และ 66.00 ± 3.71 ตามลำดับ) หลังการทดลองกลุ่มทดลองมีคะแนนพลังอำนาจเฉลี่ยสูงกว่ากลุ่มควบคุม (87.31 ± 4.57 และ 70.56 ± 3.20 ตามลำดับ) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติและสูงกว่าคะแนนพลังอำนาจเฉลี่ยก่อนการทดลองของกลุ่มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ

สรุป : โปรแกรมส่งเสริมพลังครอบครัวหลังได้รับการวินิจฉัยโรคออทิซึมสเปกตรัมในเด็กช่วยเพิ่มพลังอำนาจของผู้ปกครองในการดูแลของเด็กออทิสติก ภายหลังทราบผลการวินิจฉัยเป็นครั้งแรก

]]> สุชาวลี พันธ์พงษ์]]> กรมสุขภาพจิต]]> https://he01.tci-thaijo.org/index.php/jmht/article/view/273019]]> 2025]]> PDF]]> ไทย]]> บทความ]]> เด็ก]]> สุขภาพจิต]]> • เด็กที่เริ่มดูสื่อก่อน 12 เดือนและใช้เกิน 2 ชั่วโมงต่อวัน มีความเสี่ยงภาษาล่าช้าสูงถึง 6 เท่า
• การใช้สื่อสูงสัมพันธ์กับพฤติกรรมก้าวร้าวและต่อต้าน
• การใช้สื่อเกิน 7 ชั่วโมงต่อวันทําให้พฤติกรรมช่วยเหลือสังคมลดลง
• การใช้สื่อหลัง 19.00 น. ลดเวลานอน 28 นาทีต่อคืน หรือ 170 ชั่วโมงต่อปี
• การใช้โซเชียลมีเดียสูงสัมพันธ์กับปริมาตรสมองส่วน Hippocampus, Caudate และ Thalamus ที่ลดลง

สื่อส่งผลกระทบต่อสมองผ่านสองกลไก คือ การกระตุ้นระบบโดปามีนรวดเร็วและรุนแรงนําสู่ภาวะดื้อโดปามีนและพฤติกรรมเสพติด และการใช้สื่อหลายชนิดพร้อมกัน (SMM) ทําให้ Inhibitory Control และ Working Memory บกพร่อง ผลกระทบมีความสัมพันธ์รุนแรงขึ้นเมื่อเริ่มใช้สื่อก่อน 2 ปี
]]> สำนักวิชาการสุขภาพจิต กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข]]> ]]> 2026-01]]> PDF]]> thai]]> หนังสือ]]>
]]> วารสารสุขภาพจิตแห่งประเทศไทย]]> สำนักวิชาการสุขภาพจิต กรมสุขภาพจิต]]> https://he01.tci-thaijo.org/index.php/jmht/issue/view/18591/5892]]> 2025]]> 2025]]> PDF]]> Thai]]> วารสารวิชาการ]]>
]]> Communication for Promoting Healthy Behaviors and Well-Being among ]]> the Elderly in Thailand]]> Sakdapat, Naksit]]> Yuangngoen, Pawit]]> Ngamcharoen, Pannika ]]> https://www.ingentaconnect.com/contentone/png/ajhb/2025/00000049/00000003/art00004;jsessionid=3l9vhviakvdi5.x-ic-live-03]]> 2025-11]]> Eng]]> Artical]]> Schizophrenia]]> Alcohol]]>
Method: In this two-group quasi-experimental study, the impact of the Self-efficacy modification program was investigated among alcoholic people admitted with schizophrenia. This study involved two sample groups: an intervention and a control group, each consisting of 32 participants. The intervention group underwent a 5-week intervention featuring 14 group therapy activities, where the control group received a usual treatment. Data analysis employed descriptive statistical methods and involved comprehensive questionnaire data collection across four dimensions i.e. Stages of change readiness and treatment eagerness scale (Socrates-8 A), Severity of alcohol dependence questionnaire (SADQ), Alcohol abstinence self-efficacy scale (AASE), Brief psychiatric rating scale (BPRS). Data were analyzed using independent and paired samples t-tests, with a significant level of 0.05.

Results: The paired t-tests conducted on changes in Socrates 8 A and AASE scores before and after the intervention program demonstrated a significant increase in scores, coupled with a decrease in BPRS scores, with all findings indicating a statistically significant difference (p-value < 0.001).

Conclusion: This modification program could serve as an alternative intervention for alcoholic people admitted with schizophrenia. Policymakers should support training initiatives to equip mental health professionals with the skills needed to enhance self-efficacy in alcoholic patients with schizophrenia.]]> Tirapada Kiatsangorn]]> Doungjai Polngam]]> Nimit Kaewarj]]> Benjayamas Pilayon]]> Wuttiphong Phakdeekul]]> Nitikorn Phoosuwan]]> https://doi.org/10.1007/s44192-025-00296-1]]> 2025-10-21]]> PDF]]> eng]]> artical]]> ยา -- การใช้]]> ธีรภาดา เกียรติแสนเงิน]]> ศักรินทร์ แก้วเฮ้า]]> เศกสรรค์ เกตุไทย]]> https://he05.tci-thaijo.org/index.php/LHIJ/article/view/6461]]> 2025-09-30]]> PDF]]> thai]]> บทความวิชาการ]]> วารสารสุขภาพจิตแห่งประเทศไทย]]> สำนักวิชาการสุขภาพจิต กรมสุขภาพจิต]]> https://he01.tci-thaijo.org/index.php/jmht/issue/view/18506/5814]]> ]]> 2025]]> 2025]]> PDF]]> Thai]]> วารสารวิชาการ]]> ]]> วารสารสุขภาพจิตแห่งประเทศไทย]]> สำนักวิชาการสุขภาพจิต กรมสุขภาพจิต]]> https://he01.tci-thaijo.org/index.php/jmht/issue/view/18401/5702]]> 2025]]> 2025]]> PDF]]> Thai]]> วารสารวิชาการ]]> ]]>